Housekeeping met vrijwilligers

Wim Hoeben, hoofd beheer en behoud van het Rijksmuseum, leidde de Volkskrant rond door het depot in Lelystad: http://www.volkskrant.nl/depot

Hoeben verwoordt treffend wat hem aantrekt in het werk van een behoudsmedewerker: “Wat het werken in een depot leuk maakt, is dat je aan de spullen mag zitten. En voor mij ook het besef dat je een tijdlang verantwoordelijkheid draagt voor iets wat je vervolgens doorgeeft aan een volgende generatie.”
Zo voelt het voor mij ook vaak als ik fysiek met de objecten bezig ben. Bijvoorbeeld bij een conditiecontrole of bij het verzorgen van een deelcollectie. Maar ook bij het stoffen tijdens een housekeeping-ronde.
Bij kasteel Amerongen wordt housekeeping gedaan door vaste medewerkers en stagiairs, maar bij kasteel de Haar wordt gewerkt met de collectiebeheervrijwilligers. Reguliere schoonmakers zorgen ervoor (wel volgens instructies) dat de route van de rondleiding er presentabel uitziet. Eén keer per maand gaat de groep vrijwilligers onder leiding van de collectiebeheerder aan de slag in een aantal ruimtes die op dat moment aan de beurt zijn om grondig schoongemaakt te worden.
Vorige maand gingen we onder andere aan de slag in de zogenaamde ‘Cuypers-kamer’. Een knusse, prettige L-vormige kamer, met gewelfd plafond en meubels met veel typische Cuypers-ornamenten.
De kamer had een behandeling tegen motten ondergaan en de mottenuitwerpselen moesten worden verwijderd. Verder moest alles worden onstoft en nagekeken. De kamer werd ingedeeld in hoeken waar steeds een tweetal vrijwilligers aan het werk ging. In het midden stond een werktafel waar twee mensen zich ontfermden over de schilderijen en andere draagbare objecten. Bij het terughangen werden meteen de ophangsystemen van de schilderijen gecontroleerd.
Als je zo dicht op de spullen zit en het stof van iedere zitting en ieder ornament verwijdert, zie je ontzettend veel details. Het voelen van het materiaal, zij het met handschoenen, blijft toch wel speciaal omdat je je er steeds van bewust bent iets bijzonders in handen te hebben.
Het was zeker weer leuk om aan de spullen te zitten! Als we goed voor de objecten blijven zorgen, kan het stokje op zijn tijd worden doorgegeven aan de volgende generatie die verantwoordelijkheid zal dragen voor de conservering van de objecten.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Advertenties

Putting the house to bed

De afgelopen weken was het stil op mijn blog, maar ik heb zeker niet stilgezeten. Op kasteel Amerongen was iedereen druk in de weer met de voorbereidingen voor de kerstroute, die daarna gevolgd werd door de winterop(en)stelling.

Veel landhuizen en kastelen werden vroeger alleen in de zomer bewoond. In de winter trokken families naar een comfortabelere (beter te verwarmen) verblijven elders. Het zomerhuis werd dan klaargemaakt voor de winter. Er werd schoongemaakt, en de meubels en andere voorwerpen werden afgedekt met lakens om de spullen te beschermen tegen de laag stof die zich in de wintermaanden ophoopte.
In Groot Brittannië wordt deze traditie voortgezet; in de winter zijn veel landhuizen en kastelen gesloten voor publiek. De National Trust, de Britse instelling voor het behoud van historische en natuurlijke monumenten, begint rond oktober met ‘putting the house to bed’.

In een filmpje van de National Trust zie je wat er in de wintermaanden allemaal gedaan wordt in het Beatrix Potter’s Hilltop House:

Tegenwoordig is het niet alleen uit traditie dat het huis winterklaar wordt gemaakt. Het sluiten van het huis heeft een aantal belangrijke voordelen voor het beheer en behoud van de collectie. De National Trust noemt er een aantal op haar website: tijdens de wintersluiting hoeft voor het klimaat geen rekening gehouden te worden met het comfort voor bezoekers, zodat de koude winterse temperaturen gebruikt kunnen worden om het klimaat (temperatuur in combinatie met luchtvochtigheid) in balans te houden om de kans op schimmels en ongedierte te verkleinen. Daarnaast hebben de behoudsmedewerkers in de winter de tijd en de ruimte om objecten en ruimtes aan een grondige schoonmaak en inspectie te onderwerpen. Er kan worden gecontroleerd op schade van insecten en de algehele toestand van objecten kan worden nagelopen. Ook kan er worden gekeken naar tekenen van achteruitgang van de toestand van de ruimte, en er kunnen acties gepland worden om verder verval tegen te gaan. Bovendien zorgt sluiten van een huis voor minder lichtschade omdat de lampen uit gaan en de luiken een tijd gesloten blijven.

Ook in kasteel Amerongen wordt de collectie schoongemaakt en afgedekt voor de winterperiode. Het verschil met de meeste Britse huizen is dat het huis gewoon blijft geopend voor publiek, hoewel voor minder dagen per week, zodat de behoudsmedewerkers op andere dagen hun winterwerkzaamheden kunnen uitvoeren.
Kasteel Amerongen wordt niet verwarmd voor bezoekers, waardoor er geen extra maatregelen voor het klimaat getroffen hoeven te worden, en er wordt een streng lichtplan gehandhaafd. Als alle objecten zijn afgedekt, is er ook tijd om de deelcollecties zoals keramiek en porselein en het koper te verzorgen.

Tijdens de periode van winterslaap is er een speciale rondleiding. Een aantal rondleiders twijfelt over deze route langs de afgedekte objecten: ‘Met al die lakens is er niets te zien!’ Maar de rondleiding voert ook langs ruimten die anders gesloten blijven voor publiek, zoals een depotruimte, de zolderverdieping en de diensttrappen. Onderweg wordt er verteld over het beheer en behoud achter de schermen, en over hoe men vroeger omging met de voorbereidingen voor de winter. Een uitgelezen kans, lijkt mij, om het publiek te laten zien wat er achter de schermen allemaal bij het behouden van een historisch interieur komt kijken!