Bijzonder bezoek

Het leuke aan de opleiding Collectiebeheer is dat je nog eens ergens komt. Gisteren waren we in het depot van het Rijksmuseum. Een locatie die je gewoonlijk niet zo snel vanbinnen te zien krijgt.

Het depot bevindt zich op een industrieterrein in Lelystad en oogt vanaf de buitenkant meer als een gevangenis dan als een kunstwalhallla. Als we eenmaal alle beveiliging zijn gepasseerd (dubbele beveiligde toegangshekken met prikkel- en stroomdraad en identificatieplicht) blijkt de sfeer binnenin het gebouw een stuk vriendelijker. Helaas mag ik vanwege veiligheidsredenen en beeldrechten geen gevoelige foto’s plaatsen, dus heb ik mijn illustraties zorgvuldig gekozen.

Te gast bij het Rijksmuseum, depot Lelystad

Te gast bij het Rijksmuseum, depot Lelystad


We worden opgehaald door Dennis Kemper, die ons uitlegt hoe het depot op deze locatie is terechtgekomen: Toen het Rijksmuseum werd verbouwd werd er rond 2003 gezocht naar een geschikte ruimte om de museale objecten tijdelijk onder te brengen. In het gebouw van de Koninklijke Munt kwam een hal vrij van 50 bij 50 meter. De locatie was geschikt, onder andere omdat het dicht bij de snelweg lag en maar één ingang had – dus goed te beveiligen was.
De 8 meter hoge loods leende zich voor een opdeling in twee verdiepingen. Daarna werd er uitgebreid door een extra loods in gebruik te nemen. De tweede grote hal heeft geen verdieping en is bestemd voor de extra grote en moeilijk hanteerbare objecten. Dit is de ruimte die we het eerst zullen zien.
Onderweg wijst Dennis ons op de aanwezige fotostudio, de quarantaineruimte en een inpakruimte waar allerlei verpakkingsmaterialen op voorraad zijn. We staan even stil bij een mooie maquette van het museumgebouw in Amsterdam. In het museum zelf, in de torentjes en onder het fietspad, bevinden zich ook een aantal depotruimtes, vertelt Dennis. Onder andere het prentendepot en het depot voor bibliotheekboeken. In het museum is een studiezaal waar bezoekers deze objecten kunnen aanvragen en raadplegen. Dan is het wel zo handig als de objecten zich in de buurt bevinden.

Maquette Rijksmuseum Amsterdam

Maquette Rijksmuseum Amsterdam


Als we de grote hal (voor grote objecten) betreden zie ik veel grof materiaal. Stukken muur, bouwonderdelen, een oud hek. Maar ook beelden, en heel, héél grote kasten. Ik zie meteen wat wordt bedoeld met de moeilijker hanteerbare objecten.
Hier neemt Dennis de tijd om ons uit te leggen welke veiligheidsmaatregelen er getroffen worden als er brand uitbreekt. Aan het plafond van de loods hangen (droge) waterleidingen met sprinklers. Er zit geen water in de leidingen, dat gaat pas stromen als het systeem wordt geactiveerd. In de andere hal zullen we een gasblussysteem zien dat werkt op stikstof. Daarmee kan in korte tijd het zuurstofgehalte in de ruimte omlaag worden gebracht, zodat het vuur wordt gedoofd.

Voorzichtig!

Voorzichtig!


In deze andere hal, met de verdieping, staan de schilderijrekken, die je op tv weleens ziet. Ik loop een rondje en vergaap me aan alle spullen die er staan, zelfs een Vermeer! Zoveel moois bij elkaar, en zo geconcentreerd! Behalve schilderijen, staan hier ook meubels, beelden, een miniatuurhuis en nog veel meer. Studiegenoot Marieke herinnert me eraan dat we met andere ogen moeten kijken: die van Collectiebeheerder. Het is even schakelen, maar ik zie dat hier ook sprinklers hangen, en dat de stellingen met de meubels verrijdbaar zijn door aan een wiel te draaien.
Iemand merkt op dat het depot erg schoon is. Onze rondleider heeft overal een antwoord op: Ten eerste wordt de lucht in de ruimte afgezogen en wordt er schone lucht in geblazen waardoor er weinig stof in de lucht zit. Daarnaast worden de gangpaden eens in de paar maanden gezogen, als het nodig is, en eens in de 3 à 4 jaar is er een periodieke schoonmaak, waarbij ook de armaturen van lampen en de buizenstelsels onder handen worden genomen. Over de textiele bekleding van stoelen zit een hoes. Tegenwoordig worden ze gemaakt van Tyvek (een synthetisch materiaal dat lijkt op papier, maar niet scheurt, waterdicht is en waterdamp doorlaat) en losjes over het meubel geworpen, terwijl er vroeger een katoenen hoes precies op maat werd gemaakt. Die hoezen zaten echter te strak, waardoor je bij het verwijderen het kwetsbare textiel kan beschadigen.
Ondanks alle maatregelen is deze depotlocatie niet ideaal. Het lekt dan wel niet, maar door gaten en kieren hebben vliegen en ander ongedierte nog alle gelegenheid om binnen te komen. Daarom is er extra aandacht voor pest management. Het streven is om in 2018 een nieuwe depotruimte in gebruik te nemen. Welke locatie dat wordt, is nog lang niet duidelijk, maar er wordt in de voorbereidingen zelfs wel alvast rekening gehouden met de klimaatverandering van de aarde. D.w.z. het stijgen van de zeespiegel in Nederland!
In de middag werken we aan een opdracht. Samen met een studiegenoot bedenk ik hoe we een ijzeren harnas in zullen pakken voor een drie uur durend transport. Het plan moet zo helder zijn omschreven dat het voor andere direct duidelijk moet zijn wat de bedoeling is. Het was een geslaagde opdracht, waardoor we weer wat meer inzicht kregen in art handling van objecten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s